« مارک تواین » نویسنده بزرگ و شوخ طبع آمریکایی که آثارش طرفداران بیشماری داره ، در یکی از آثارش نوشت : « جالب ترین شخصیت های قرن نوزدهم ، به نظر من دو نفر بودند ؛ ناپلئون بناپارت و هلن کلر ».
جالبه بدونین که مارک تواین وقتی این جملات رو عنوان کرد که هلن کلر فقط پونزده سال داشت و هنوز دارای معروفیت نبود. به عبارت دیگه ، مارک تواین با تیزهوشی خاص خودش فهمیده بود که این خانوم بالاخره یکی از جالب ترین و اعجاب انگیزترین زنان قرن بیستم خواهد شد. منتهی چون این زن در اواخر قرن نوزدهم بدنیا اومده بود ، تواین اون رو با لحن طنزآمیز خودش از شخصیت های قرن نوزدهم به حساب آورده بود ؛ شاید به این دلیل که اون رو همردیف ناپلئون قرار بده !!! یا شایدم خواسته بود در مقابل ناپلئون که مردی اهل جنگ و کشتار بود ، زنی رو قرار بده که جز صلح و زیبایی ، هدفی رو دنبال نمی کرد !!!
هلن کلر یه زن کور بود. اما در طول زندگیش بیشتر از صد برابر یه آدم معمولی ( یعنی کسیکه کتاب می خونه ولی در حد کتاب خون های حرفه ای و محققین و دانشمندان و... نیست ) در زمینه های مختلف کتاب خونده بود. جالب تر اینکه یازده جلد کتاب هم نوشته که معروف ترینش بیوگرافی خودش به نام « زندگی من » هستش .
چون وجود یه بانوی کر و لال که علیرغم تمام این مشکلات صحنه زندگی و مبارزه رو ترک نکرده ، ناامید منزوی و گوشه نشین نشده برای مردم جالب و حتی اعجاب انگیز بود ؛ وقتی قرار شد از زندگیش فیلمی تهیه بشه ، خود هلن کلر اجای نقش اول ( نقش هلن کلر ) رو به عهده گرفت و زندگی پر ماجرای خودش رو بازسازی کرد.
هلن کلر کر هم بود . اما بیشتر از خیلی از افراد سالم موزیک گوش می کرد و لذت می برد !!